پشت این ، نگاه بغض کرده ی من

نیک دانم، غصه ها در عجبند

که چرا عمر درازی است کز این سینه ی تنگ

یافت نشد ،راه خروجی به چشم

تا بلغزند ز شیب گونه ام

پای بر ، بسته لبانم کوبند

که گشاید در زاری به غمم

تا غمم گوش زمین کر بکند

جای گیرد ،جای غم در دله من

حس خالی شدن از  " کابوس کوچ "

تا که چون سیل ز چشمم بارد

آن همه  ، خاطره و خواب و خیال

نم نمک ، شاید که دل باور کرد

نه دروغ است ، نه خواب

قصه ی

بغض من و

"کوچ صبا

سلام بچه ها

این شعر جدیدمه

نظرتون خیلی واسم مهمه

باز آمدی تا ز دلم غصه ستانی 

به شب تیره تو مهتاب نشانی

عطر خوش عشق بر دل تنها بفشانی

اما تو نه آنی    ، اما تو نه آنی

گفتم که در این سینه ی غمگین بمانی

قصدم به در خانه ی مقصود رسانی

گفتی که تو مجنون زمانی

اما تو نه آنی    ، اما تو نه آنی

چشمم شده خاموش و افسوس تو ندانی

غرقم به دریای تو که باز نهانی

تا رام شوی وارهم از این نگرانی

اما تو نه آنی    ، اما تو نه آنی

هر سویی  اگر بی من با غصه روانی

باز آ که  چو  شه در دل این قصه بمانی

تا شعر شوم خط به خط دل تو بخوانی

اما تو نه آنی    ، اما تو نه آنی

دلتنگ شدم بهر دو ابروی کمانی

وقت است به قلبم طعم بوسه بچشانی

از دیده ی تر گشته ی دل اشک برانی

اما تو نه آنی    ، اما تو نه آنی

سلام بچه ها.همین الان این شعر رو گفتم.نظرتون چیه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

یه بهار تو این شب تار          توی   دام  افتاده  انگار

ای حقیقت از حقیقت             بیهراس تو پرده بردار

نفسه   قلم   بریده                کاغذا همه سفیده

هیچکسی تو دله شادی          ردی از  امید ندیده

می نویسیم ،  نمی خونن     خطه ما رو می سوزونن

   تن عریونه  دروغو         لباسه حق می پوشونن

آزادی میونه زندون             بعده ثبته این همه خون 

اینه سهمه منو ماها               قهوه شیرین ، تلخه فنجون

دیگه سبزی جرمه واست          ای بهاره بی نجاست

    آرزوی  مضحکی بود            دانشگاهه   بی حراست !

واقعیت زیر و رو شد               جرمه لبها گفتگو شد

                     گردنه   آزادی  اما             نازک قده ، تاره مو شد                   

بی صدا باید بخونیم              بی هوا باید بمونیم

   ننویسیم از حقیقت؟                به خدا ما نمی تونیم

با تشکر   وحید