سلام یه مدتی خود آقا وحید نمی تونه به وبلاگ نظارت کنه..من درخدمتتونم.. اگه قابل بدونید....(آقا آرمین)

مي خواي    دنياي   منو     ازم     بگيري

انگار   تنها   نيستي   و   يه   جايي گيري

ميخواي   ماتم   بذاري رو    قلب خستم

ميخواي    بدتر   بشم  از ايني كه هستم

مي خواي   دنيامو   كني     رنگه سياهي

ميخواي   رو   دلم    ببيني    باز يه آهي

ميخواي    بي پرده    بگي  دوستم نداري

بعد    عمري    دله    من     اوله   راهي

مي خواي   بازي   بگيري    احساس پاكو

مي خواي   رو   تنم    ببيني     تله خاكو

مي خواي    تقديرم بشه گريه ي   بي تو

با    دلم    آره    عزيز      غريبه اي    تو

دنيا    بسه   قلبه     من     ديگه  بريده

از    مرامه     روزگار       خيري      نديده

مي خوام    از   دنيا    برم   پيشه عزيزم

آخه   تا   كي    بايد   اشكامو    بريزم ؟

اومدي    ديشبه   من   با  تو   سحر شد

بي خيال    شدي  منو  باز  گونه تر شد

من   عجولم     روزگار    مرده  صبوريم

برو    بشكن    من و دل   تنگه بلوريم

برو   بشكن    من   خودم   هواتو دارم

آخه    تو    چشماي تو    جايي   ندارم

تيغ و  رو شاهرگه من بكش  كه سيرم

دارم   از   بي كسي و   غصه  مي ميرم

ديگه   فردا رو نمي خوام  بي      نگارم

ديگه    عاشقي   رو  حتي  دوست ندارم

مي خوام تنها باشم  تا روزي كه هستم

بي وفا   بود  دختري   كه پاش نشستم

روي   قبرم   بنويس     از    عاشقي مرد

ولي هيچ معشوقه اي واسش نمي مرد

سلام . . .

نمیدونم چرا شبها خوابم نمی بره . . .

این شعر رو همی الآن نوشتم ...امیدوارم خوشتون بیاد . . .

قبلش یه جمله بگم از پارسای عزیز دوست با مرام خودم . . .

ميسوزم از اين سوزي كه ميسوزد در اين بازي . . .

خیلی این جمله اش به دلم نشست . . .

حالا شعر جدیدم . . .

روزگارم    تلخ است  تلخ تر از   خاطره ها

                                        دستهايم سرد است آه   از اين فاصله ها

گريه ام   از ته دل   خنده ام   بي محتوا

                                        چشم من خشكيده لب قلب من بي ادعا

مرگ من مرگي رسان  اي خداي مهربان

                                        اين همه دلواپسي نيست سزاي عاشقان

نام من تنهايي است آري معناي وحيد

                                        نام    ننگين مرا  روزگار   بر   من  نهيد؟

من سوار  ابر  غم   غم سوار  قلبه من

                                       مي چكد  از آسمان    قطره هاي درد من

موسم اشك است دل موسم كوچ صبا

                                        كمر عشق شكست عشقه پاكه بي هوا

حال من معلوم است بيكس و رنجيده

                                       بار اين غمه بزرگ    چه كسي سنجيده؟

غم من تنهاييست يار من فردا كيست

                                         او صبا خواهد شد؟پاسخش زيبا نيست

اي خدا . باد صبا .   كي وزيدن مي كند؟

                                         دست تو مانند او باز آفريدن مي كند؟

بر  رهم   ياري  نه    تا   صبايم   باشد

                                         در  ره  درياي عشق      ناخدايم   باشد

                            سلام بچه ها

می دونم خیلی بد گفتم ولی امشب به بزرگی خدا و تواناییش و جدا کردنه من و صبا فکر کردم تا به خودمم اومدم دیدم این حرفای زشتو زدم . . .

نظر شما چیه؟

اینا کفره؟

دروغ میگم؟

منو      از من     تو  بگیر              میشم   بارون  تو    کویر

 نگو     یارم         نمیشی               یه    کلوم        بگو بمیر

نگو    دیگه    دلی   نیست               بگو   جای    دیگه ایست

با     اخم     ساده ی     تو               بدجوری    دلم    گریست

نگو        این     بی  کسیا                تقدیر  من   و    شماست

قدمی   رو       پیش   بذار                باقی کار     با    خداست

نگو سخته        واسه من                له نکن       احساس من

دستای          منو     بگیر                گل   خوشبو    یاس  من

منو از   این         شب تار               ببر   تا     نزدیک     یار

تا    بره         خستگیمون                تا  بازم        بیاد    بهار

باورم    کن        ناز   من                  برملا    کن    راز  من

تا     بشه           نوازشت                  نغمه های    ساز   من

 دلم         خاکستر     شده                  گونه هام    باز  تر شده

حالم   از  اونی      که بود                  بدتر     و    بدتر    شده

دیگه     اشکی       ندارم                  چه    جوری    باز ببارم

آتیشم     زدی        عزیز                   با     یه    دوستت ندارم

توی    این     آوار   درد                    آره     باختم   تو    نبرد

خیلی سخته       ولی باز                    ببین   اشکای   یه  مرد

آره    قلبه   من شکست                   از   تو   و  دنیای    پست

خبر    کن   قلبه      منو                   اگه   باز  امیدی    هست

جو گیر شدم رفت . . .

با خوندن نظراتتون تصمیم گرفتم به قول خانم آوا بزنم بر تبل بی عاری و با غمها بجنگم . . .

ممنونم از نظرات شما دوستان گل:الهه...گل رز...لیلی...خانم آوا...هر دو نازنین...ستاره...بهاره...هلیا...تارا...پسر آسمونی...عامری عزیز و بقیه دوستان...

خوب لطف شما بود که من احساس تنهایی نکنم و دیدم که تنها نیستم و میتونم دوباره به عشق سلام کنم . . .

با تشکر از الهه عزیز که حسابی خجالتم داده . . .

اولین شعر مخالف ناامیدی خودم رو چند دقیقه پیش نوشتم تقدیم به همه نا امیدا از جمله خودم

                                                           از نو

باید     از نو   باز  شروع کرد                             زندگی       رو    زیرو    رو  کرد 

تو     دله      شبای        تیره                             خنجر   تیزی     فرو           کرد

باید   از    حادثه        رد   شد                             راه    فردا    رو      بلد       شد

دل سپرد به موج      یک عشق                             همصدای    جزر   و    مد     شد

باید   از    دیروز   گذر     کرد                              به   دله   فردا         سفر   کرد

با   یه    عشقه       پاک  دیگه                             شبه     تاریکو         سحر کرد

پاک    بشه    از    گونه   باید                               اگه    اشکی      مونده    شاید

تا    آروم       بگیره      روحه                             شاه     عشقه     این   حکایت

باید    روی    غمو       کم کرد                             تو     دله     غم     پره غم کرد

باید      از    قصه ی       فردا                             اشک   و     بیتابی رو  کم  کرد

باید    از    ابر      بشه  خالی                             آسمونه     گریه              زاری

بشه چشمات     رنگه   عشقت                             رنگه     روزای            بهاری

تو     شبهات        باید دوباره                             باشه         لبخنده           ستاره

د لو    داد     به  جاده    عشق                             با    یه     چشمک     یا   اشاره

                                    اگه لطف کنی واسم نظر بدی ... راه رفتن واسه من بسته میشه

عکس های عاشقانه








عکس های عاشقانه

      اگر بار گران بودیم و رفتیم ...............................................اگر نامهربان بودیم و رفتیم

سلام بچه ها

این سلامه آخره . . . و برای اولین بار با شما خداحافظی میکنم...چون فکر نکنم دیگه پیدام بشه...دلم برای همتون تنگ میشه

این شعر رو تقدیم میکنم به مصطفی و علی دوستای خوبم

دعا کنین عشقاشون از خر شیطون پایین بیان ...

             خیلی سخته

خيلي   سخته    بدوني    جا  نداري
تو قلبي كه يه دنيا دوستش   داري

خيلي سخته ا زش    دل رو بريدن
خيلي سخته     ديگه   اونو   نديدن

خيلي سخته   بدوني  بي تو   شاده
بگه  عشقش  واسه     قلبت  زياده

خيلي سخته  دستش ازتو جدا  شه
با   دستاي       غريبه    آشنا   شه

خيلي سخته  بگه   عشقت دروغه
تنها  باشي   بگه   دورت   شلوغه

خيلي سخته   چشات به جاده باشه
ولي    مسافري     تو  راه    نباشه

خيلي   سخته    نشينه پاي حرفات
بپوسه تو دلت  احساس  وغمهات

خيلي سخته  جدا شه  خنده از لب
بشه    فانوسه  تو   تاريكيه   شب

آره   سخته  نفس   بي يار كشيدن
تنهايي    به   ته      قصه  رسيدن

ديوار سد  شد تو راهت   آخر كار
كلاغ  قصه هات موند پشت ديوار

به خونش رسيد  و  در سفر موند
كلاغ  قصه ي  تو   پشت در موند

امشب مثه هميشه دلم گرفته  . .
اما نه امشب يه جور ديگم ...
خيلي دوست دارم خوابم ببره و ديگه بيدار نشم

يه اتفاقي افتاد كه نگم بهتره . . .

بچه ها كم كم داره وقت رفتن ميرسه.اين احتمالآ آخرين پست منه...
فكر كنم وقتي نظراتونو خوندم هر دو وبلاگمو حذف كنم
دنياي سياه من تازه داره سلام ميكنه.
خيلي به شما عادت كرده بودم...نظراتون آرومم ميكرد . . .ولي...
من هيچوقت فراموشتون نميكنم.اميدوارم شما هم منو فراموش نكنين
(...علي  و فرزاد و احمد و جابر و  معصومه خانم...  الهه  ...  گل رز...  ريحانه ...  دختر مهربون...  سارا

 مصطفی و پارسای عزیز

این گلها هم تقدیم به دوستای گلم...خدا کنه بتونم دوباره با شما باشم...ولی غصه نمیذاره...

اینم چندتا عکس فانتزی زیبا

عکس های فانتری















عکس های فانتری

بچه ها نظر بدین  شاید روحیه ام برگشت بازم آپ کردم

بهم ثابت کنین تنها نیستم . . .

دوستتون دارم...حلالم کنین

سلام دوستای عزیزم . . .

قبل از هر چیز عید سعید مبعث رو به تمام مسلمانان دنیا به خصوص شما دوستای گلم تبریک میگم . . .

امیدوارم که حالتون خوب باشه . . .

به خاطر درخواست الهه عزیز چون پیدا کردن مطلب ارتباط من با روح صبا خیلی سخت بود دوباره اونو تو وب میذارم . . .

امیدوارم حتمآ بخونینش و نظر بدین

من خیلی جاهاشو ننوشتم . . .آخه واقعآ باور نکردنیه . . .شاید کس دیگه ای هم واسه من تعریف میکرد باور نمیکردم . . .

ولی به خاک عزیزترینم صبا همش واقعیته و حتی یه ذره هم اغراق نکردم

خیالاتی هم نبودم . .

خواب نبود به روح صبا عین واقعیته . . .

الآن یه جوری شدم

اشکام اومد باز

 (http://www.pasopish.blogfa.com/ پس و پیش اسم وبلاگ الهه جونه  . . . حتمآ سر بزنید . . . خیلی وب زیبایی داره)

یه عکس از خودم و یه کارت پستال که با عکس صبا طراحی کردم رو هم میذارم ولی به خاک عزیزتون کپی نکنین . . .

من به شما اعتماد کردم

مرسی

نظر یادتون نره

این کارت پستال رو با آخرین عکس صبا طراحی کردم . . . تو رو به خاک صبا و خاک عزیزتون کپی نکنین

مرسی . . .

حلا ماجرای من و دیدن روح صبای مهربون رو بخونین . . .

 باورش خيلي سخته  . . .

از هيشكي هم انتظار ندارم باور كنه.فقط منو دروغگو خطاب نكنين

اگه مطالب قبلي رو خونده باشين از اين به بعدش جالبتر ميشه

همونطور كه گفتم صباي من.عزيزترين كسم.روز ۲۰ خرداد ۸۶ با لالايي خدا خوابش برد.اما آخرين باري نبود كه ميديدمش.به روح خود صبا قسم ميخورم كه عين واقعيت رو تعريف ميكنم

از اولين لحظه هايي كه گل پرپر شدم رو به دست خاك سپرديم حضور يهك نفر رو كنارم احساس كردم.يادم مياد كه همون اولين شباي فوتش بود كه من با دوستاي گلم(امين.جعفر.صادق.محمد.سجاد.نبي.مرتضي.امين سهيلي و مصطفي)تو خونه دانشجويي بوديم.همه خواب بودن ولي من خواب به چشمام نمي اومد.مصطفي هم گاهگداري دست رو گونه ام ميكشيد و اشكامو پاكميكرد.پيدا بود كه اونم خوابش نميبره.آخه من و مصطفي از بچگي دوست بوديم.همه جا تاريك بود و ساكت كه من حركت يك نفر رو كنارم احساس كردم.صداي پا خيلي آشنا بود.من اون لحظه فقط به اين فكر ميكردم كه (خدايا من نميتونم باور كنم ديگه هيچوقت صبامو نميبينم)در همين لحظه كنا پرده گوشه اتاق كمكم صورت يه دختر كه نشسته بود و به من زل زده بود تنم رو لرزوند.به خدا خود صبا بود.تمتام بدنم بي حس شد.زبونم بند اومده بود.مصطفي متوجه رفتار غير عادي من شد.بريده بريده بهش فهموندم كه چي ديدم.اما يوهو غيبش زد.از اتاق بيرون رفت و پرده تكون ميخورد.مصطفي گفت تكون خوردن پرده رو ميبينه.باورم شد خيالاتي نشدم.منم بيرون از اتاق رفتم.توي هال كسي نبود.تا اينكه ديدم يكي در يخچال رو وا كرده و آب ميخوره.گفتم مصطفي صبامو ميبيني و همينطور اشك ميريختم.اما در كمال تعجب مصطفي جواب داد نه....

از آشپزخونه بيرون اومد و من مثل ديوونه ها دنبالش راه افتادم و صداش ميزدم.در هال رو باز كرد و توي حياط رفت.مصطفي گفت صداي باز و بسته شدن درها رو ميشنوم.اونم باورش شد.

روز بعد و روزهاي بعد هم همينطور ميديدمش.تا اينكه يك روز با من حرف زد.بهم گفت خيلي دلم برات تنگ شده.دوستت دارم وحيد.دوستت دارم ۸تا.درست مثل وقتي كه زنده بود.

به خونه خودمون رفتم.اونجا هم بود.اون حتي موبايلمو دستش ميگرفت.ولي فقط خودم ميتونستم ببينمش.

الآن اشكام سرازير شدن.نميدونم طاقت ميارم تا آخرش يا نه.

به من گفت اين جريانهارو براي كسي تعريف نكن.اما من نميتونستم.به همه گفتم.اما فقط منو مسخره ميكردن يا دلداري ميدادن.بعضيا هم ميگفتن پيش يه روانكاو بري بد نيست......

تمام وقتايي كه ميديدمش رنگ پريده و خسته بود..دليلشو پرسيدم گفت:هر بار اومدن پيش تو به قدري برام سخته كه انگار ۴۰ روز روزه بي ثواب بگيرم.گفتم پس چرا مياي.مگه تو نمردي؟چرا هنوز ميبينمت؟خيالاتي شدم؟خوابم؟

جواب داد نه خوابي و نه خيالاتي شدي.هر وقت توي دلت دلتنگ من ميشي ميام.

اين جمله اش هر وقت يادم مياد با اون لحن التماس گونه اش داغون ميشم: گفت من به خدا گفتم :خدايا ميدوني كه چقدر دوستش دارم.اون داره از دلتنگي داغون ميشه..تو رو به بزرگيت قسم بذار برم ببينمش آرومش كنم..بذار بهش بگم حالم خوبه نگران من نباشه...

گفت خدا بهم گفت تو رو خيلي دوست دارم.واسه همين اينقدر زود آوردمت كه پيشم باشيهر وقت خواستي برو پيشش.....

بهم گفت من الآن يه چيزايي ميبينم كه قبلآ نميتونستم ببينم.گفت نمازت رو ترك نكن.پدر و مادرت رو هر شب ببوس بهشتي ميشي.گفت روي پيشونيت تمام زندگيتو نوشته.حتي ميدونم كي و كجا و چه جوري ميميري ولي اجازه ندارم چيزي بهت بگم.كمكم اطرافيانم به حضور صبا ايمان پيدا كردن.صبا از زندگي خصوصي اونا برام ميگفت تا بتونم ادعامو ثابت كنم و موفق شدم.

صبا ميگفت توي هر خيابوني ۲ برابر زنده مرده هست كه زنده ها نميتونن ببينشون.

گفت كه شب اول قبر يه نفر به اسم نيك به كمكش اومده و اونجا رو براش روشن كرده.گفت ميخواد به يه سفر دراز بره كه به گفته نيك خيلي سخته و چندين سال طول ميكشه.من  از همون ابتداي ماجرا با يه روحاني مشورت كردم و گفت كه اين چيزي كه تو ميبيني روح نيست بلكه جنه و ميخواد از اين قضيه سوئ استفاده كنه و منو تسخير كنه...اما بعد از مدتي اعتراف كرد كه روح صبا بوده

قبل از اينكه ديگه واسه هميشه بره يه چيزي بهم گفت

گفت من ديگه اجازه ندارم بيام ببينمت.بايد به يه سفر دور برم.ولي دلم برات تنگ ميشه...گفت واسه همين قلبمو ميدم به يه نفر و ميرم.گفت اون شخص رو نميشناسي و اون هم تو رو نميشناسه.ولي با اولين برخورد چنان شيفته تو ميشه كه انگار چندين ساله كه تو رو ميشناسه.و تو هم بعدآ ميفهمي كه همون دختريه كه من برات انتخاب كردم...

اينطوري نه تو تنهايي و نه من دلم تنگ ميشه.چون دلم پيشت ميمونه

اگه كسي ميدونه معني واقعيه اين جمله چيه كمكم كنه

خيلي اتفاق هاي جالبي افتاد كه الآن نه بعدآ ميام و تعريف ميكنم

شرمنده خسته شدين

ممنون كه تا آخرش بودين

اگه كسي ديگه هست كه حداقل مشابه اين حالت رو داشته به خاك عزيزش قسمش ميدم بهم بگه

تو رو خدا منو تنها نذارين

شادم كنين با درد دلتون

سلام بچه ها

اومدم با ۲ تا شعر دیگه . . .

خواهش میکنم نظر بدین . . .

قربان شما

وحید . . .

                               آدمای روزگار

يكي   از     ته     غروب    داره         چشمك   ميزنه
يكي     اينجاست     كه    دلش    هنوزم    تنگ منه

ته    چهار    راه    دلش    به   يه   بن بست  رسيده
توي      بهت      و     بي كسي     آرزوشو     نديده

يكي  پيدا  ميشه از دور    تو دلش   پر   از        غرور
نميخواد   موندني شه    توي   بقچه اش     يه عبور

يكي غمگين   و شكسته نشسته    گوشه اي سرد
قاب  چشماش   پره اشكه   تو سينه اش دنياي درد

يكي    پيداست   كه نميخواد    از خودش چيزي بگه
ولي     ميخواد     با سكوتش     شعر  غمگيني بگه

يكي عاشق     شده باز      ميترسه     اما  از سفر
خاطرات    بيكسي شو    جا    گذاشته  پشت  سر

يكي     زخم   خنجري   رو      دل  تنگش   نشسته
ولي     باز     به روي  عشق     در  قلبشو   نبسته

يكي   حرفاش  پره درده    يكي  درداش  همه  حرفه
ميگه دنياش رنگ شبهاست ولي شبهاش رنگ برفه

                          نذار

تو دنياي    پر از    وحشت     رفتن    يادگارم
نذار   ياد   تو رو    تو   خاطراتم       جا بذارم

مني كه اسمتو  تو قلب شعرام  مي نوشتم
نذار بي تو  تلف شه واژه ی  ما... سرنوشتم

نذار تنها بمونم  با تو   بي تو      بي نگاهت
بذار    بازم بمونم     مثل يك كوه تكيه گاهت

نذار      پر شه     سكوتم       از       غم تو
بذار    كم شه     حضور        از       رفتن تو

نياز     من      حضور     لحظه ها      نيست
غم   دل      از  غروب      خنده ها     نيست

تمام     ترس        دل        مرگه       جنونه
از  داغ  عشق     دو چشمام     رنگه  خونه

نذار خالي بمونه توي شعرم   رنگ چشمات
نذار    پر شه     از     اشكام     ياد   حرفات
نذار     خط خورده      باشم    تو ي مشقت
نذار قسمت نشه با چشم من بارون اشكت