...

می خوام ثابت کنم که: پیوند عشق حقیقی حتی با مرگ هم گسسته

نمیشه . . .

به نظر شما میشه؟؟؟؟؟؟؟

یه چندتا آهنگ از آهنگای خودم براتون میذارم به صورت کم حجم

خیلی دوست دارم گوش بدین و نظر بدین

من میخوام شما حس و حال آهنگو بگیرین

کاری با صدای بد من نداشته باشین

اینا رو از رو دلتنگی خوندم...

هر کی هم جای من بود مجبور بود اینطوری خودشو خالی کنه. . .

این لینک دانلود کلیپ تصویر لبخونیه منه روی  ترانه بگو کی عوض شده از حمید عسکری که آخرین یادگاریه صباست

آخه صبا کار تصویر برداری و میکسشو انجام داد

اگه خواستین ببینینش

حجم= ۱۵۷۰ کیلو بایت

http://www.4shared.com/file/55956422/5a9789a0/bahoonevahid.html

این یکی لینک دانلود ترانه سمبل عاشقی از خودمه که با تمام احساس بعد از فوت صبا خوندمش

شعر و آهنگ و خوندن و حتی ضبط صدا ازخودم بود

خیلی آماتور ضبط شده (موبایل سونی اریکسون )و فقط با یه گیتار زده شده شرمنده آماتوره

ولی با اشک می خوندمش...با تمام احساس

حجم= ۲۹۴ کیلو بایت

http://www.4shared.com/file/55955030/b83edeff/Sambole_asheghi.html

نم لینک دانلود ترانه ماهه من که تمام گفته های پیشین در مورد اینم صدق میکنه

فرق این با بقیه اینه که شعر این آهنگ ماله ۵ ساله پیشه که صبا با من قهر کرده بود و من اینو واسش نوشتم

الأن اجراش کردم

حجم= ۶۳۷ کیلو بایت

http://www.4shared.com/file/55954138/f9b5b9f/mahe_manvahid.html

این یکی لینک ترانه مست و هوشیاره که شعرش رو تو پست های قبلی گذاشته بودم

فقط با یه گیتار زدم و با یه موبایل بیکلاس ضبط کردم

شما برین تو عمق مطلب خوشتون میاد

مطمئنم

حجم=۸۸۰ کیلو بایت

http://www.4shared.com/file/55958675/5adf4b1b/mast_o_hoshyarVAHID.html

اینجا

اینو حتمآ دانلود کنید

اینو خودم خیلی دوست دارم

مخصوصآ شعرشو

یادگار... چرا ای عشق زنده باشم و ...

حجم=۷۹۰ کیلو بایت

http://www.4shared.com/file/55961142/d071aea4/yadegarvahid.html

                                                           يادگاري                                                                                                         

                      شب سر قبرم كه مياي    دفتر     شعرتم     بيار

                                                               ورق بزن    هق  هقمو       تو بغض   تلخ اين   مزار

                     بشين  كنار  قبر    من     درد دلامو        بشمارم

                                                               دلم  گرفته         نازنين      برات يه سينه حرف دارم

                     كنار   اين    خاك صبور     غربتمو        حوصله كن

                                                                تو خط به خط گريه هات      خاطره هامو     دوره كن

                    ميخوام بگم  يادت نره       خاطره هامونو        عزيز

                                                                 نه      نميگم گريه نكن       اشك بريز      اشك بريز

                   يادت نره      يه  روزي         قلب پر از      غصه سرد

                                                                غربت چشماي     تو رو        با گريه هاش ترانه كرد

                   تنهايي بد جوري داره         حوصله مو     سر ميبره

                                                                حاله تو      بدتر    از منه       حال من از      تو بدتره

                   بازم بيا    ترانه ات رو         تو گوش لحظه هام بخون

                                                               بذار     تا     آروم    بگيرم        يه كم  كنار من بمون

                   بذار صداي گريه مون           گوش زمين و       كر كنه

                                                               بذار  كه اشك     من و تو         گونه عشق و  تر كنه

                   بذار خدا     ببينه كه           من و تو مال   هم بوديم

                                                                جواب          بي  جوابيه         سوال حال هم بوديم

                  گريه كن   اينجا آخره            خط ظريف      احساسه

                                                                 كسي به ما  گير نميده؟        كسي ما رو نميشناسه؟

               گريه كن اخه عشق تو           اينجا غريب و   بي كسه

                                                                  غربت قبر من       از اون        اشكاي تو        مشخصه

             حالا كه سهمم از چشات       هيچي به جز خاطره نيست

                                                                   يه    يادگاري     از خودت      رو سنگ   قبرم   بنويس

                                           يه يادگاري از خودت رو سنگ قبرم بنويس

                                                           مرگ تدریجی

 
توي شهري   سرد و ساكت   توي روزگاري    تاريك       

                                                             تو غروبي  پره  كينه     توي  يه    كوچه ي  باريك
به ياد    روزي      كه بودي    قدم هامو   بر ميدارم      

                                                             كوچه با من   مونده اما   ديگه     دستاتو    ندارم
پا ميذارم جاي پاهات   روي   سنگفرشاي     كوچه     

                                                             ميزنم  داد اي خدايا      چرا دنيات     تلخ  و  پوچه
دست نوشته ات روي ديوار مونده     واسم يادگاري       

                                                             رو زمين اشكام ميريزه      تو رو       ابرا رهسپاري

ديگه طاقتي نمونده        واسه ساختن     با زمونه    

                                                            به خدا بگو   وحيد رو      رو زمين     نذار       بمونه
آره برگشتي  نداري         تا قيامت        تك و تنهام      

                                                            غير مرگ هيشكي نميشه مرهمي    به روي دردام
اي خدا    غصه رو   كم كن   تو دل غم      پر غم كن      

                                                             برسون منو  به عشقم    ريشمو          پره تبر كن
نفسم بند شده ديگه  خشك شده چشمه چشمام  

                                                             به بزرگيت نميتونم       به بزرگيت        تك و تنهام

بس كه دلتنگ شده قلبم بس كه غم   توي صدامه    

                                                             مرگ تدريجيه    قلبم      طمع   تلخ     لحظه هامه
تو چشام بارون اشك و   تو نگام      غصه ي پنهون    

                                                             توي دنيات  يه پرنده ام     رهام كن    از توي زندون

میلاد با سعادت مولا علی(ع) مبارک باد

سلام بچه ها

امشب شب عزیزیه و همه شادن...

منم شادم ولی دلم غمگینه بازم

بی صبا شادی معنا نداره....

حالم خوب نیست

مرتب دارم آپ میکنم.....دارم دیوونه میشم.... به خدا هنوز باورم نمیشه...انگار نه انگار که ۴۰۲ روز گذشته

اگه همین روزا خودکشی کردم حلالم کنین.......

دوستام هم کنارم نیستن...

محمود که درگیر کارشه...

مصطفی و مهدی هم که تشریف بردن ورامین...

مهندس لیاقت هم  که درگیر رایکا خانومه...

مجتبی هم که درگیر خانواده و مجالسه ....

درسمم که تموم شد از دوستای دانشگاهیم جدا شدم

عکس صبا رو میذارم واسه شرح وبلاگ ولی تو رو خدا کپی نکنین

هر چند خیلی وقته تو اینترنت پخش شده و نمیتونم چه کا بکنم..........

عکسای خودم و دوستامو تو آپ بعدی میذارم تو وب مشکوک

این ۲ تا شعرو هم  همین الآن نوشتم و تقدیم میکنم به روح پاک صبا و شما  د.ستای گلم

با نظراتتون شادم کنین

مرسی

                                                           دلتنگی

بازم که اشک هواتو کرد  آخه دلم تنگ شده باز

                                                      دوباره بغض کرده چشام  دوباره غمگین شده ساز

بازم که گریه میکنی   تو سینه ی سنگین خاک

                                                     صداتو قلبم میشنوه   غصه نخور ای     عشق پاک

اشکات    میدونم نازنین    برای   اشکای   منه

                                                     بخند و با غم  ها نباش    اشک آخه   تنها    راهمه

باید که بغض دلمو    با اشک واست خالی کنم

                                                    چی میشد واسه موندنت     میتونستم   کاری کنم

صبا گلم  منو ببخش    که   سر   خاکت نمیام

                                                    تحملم    خیلی     کمه    حد    نداره    خسته گیام

طاقت نداره چشم من    اسمتو رو سنگ ببینه

                                                    فکر شو    میکنه دلم    رو  گونه    شبنم    میشینه

چذا به خوابم نمیای   نکنه قهر   کردی باهام؟

                                                   گوش کن    صدای قلبمو    صبا میخوام    صبا میخوام

یادت به خیر خوشگل من   یاد تموم    خوبیات

امروز خیلی داغونم... بازم یادش افتادم... یاد نگاهش..یاد خنده هاش... صحبت های پشت تلفنی... یاد گردش رفتنامون .... یاد گیتار زدن من و رقصیدنش .... یاد چشماش ...

بچه ها هنوز  باورم نمیشه... هنوز بعضی وقتا از خواب که پا میشم فکر میکنم صبا هست...اما ...

موهام ۷۰ درصدشون سفید شده

هیشکی دردمو نمیفهمه... هیشکی حاضر نمیشه دردمو گوش کنه

خیلی دوست دارم دردمو واسه یه نفر بگم تا خالی بشم اما افسوس که غیر صبا هیشکی وحید رو نمیفهمه...

هیشکی نمیدونه تو دل من چی میگذره

دارم دیوونه میشم...یه تکیه گاه میخوام...

یه محرم اسرار...یه مونس..........................یه صبا......................... 

                                                  تنهایی

التماس   نگاهمو      تو بارون    اشکام    ببین        بازم بیا   به خواب   من بازم  تو  رویاهام بشین

بازم  بیا    واسه  دلم   خاطره هاتو    زنده  کن        تا  رو  شونه ات اشک بریزم ولی تو باز گریه نکن

تنهایی آزارت  میده   تو قبر  سرده   تنگ  و  تار        حال منم   اینجوریاست  هر لحظه میرم  سر دار

تا اون بالا بغض میکنی حس میکنم روی   زمین        راه  داره  میگن  دل  به دل گریه نکن فقط همین

وقتی تو گریه میکنی قلبم   از جا  کنده   میشه        اشک  میشینه  توی نگام از غمت آکنده میشه

وقتی میری شب میرسه سرد میشه روزگار من        نفس   تو   سینه  نمیاد   پایون  میگیره کار من

همین   روزا  منم   میام   تموم  میشه   دلتنگیا       رنگ   میبازه    غصه  و  غم  تنها میشه تنهاییا

سلام به همه دوستای عزیز

ضمن تشکر از همه دوستانی که به من لطف دارن و نظر میدن

و تشکر ویژه از  آلفرد (جفی جون) و علی و سارای عزیز دوستای گلم که تو این چند روز واقعآ منو شرمنده کردن

میخوام یه کار جدید بکنم

میخوام همزمان و مستقیم شعر بگم و بنویسم

نمیدونم چه طور در بیاد ولی تلاش خودمو میکنم

نظر بدین لطفآ............

                                                       بیستم خرداد

                            کاشکی که گم شه                      از توی تاریخ

                            روزی که اشکه                            قلب منو ریخت

                            روزی که عشق و                         زندگی جون داد

                            روز تباهی                                 بیستم خرداد

                           از توی تقویم                               کاشکی که پاک شه

                          مثه عشقه من                             کاشکی که خاک شه

                           ازش بپرسین                             چی بود گناهم

                           توشه ی راشه                           بگین که آهم

                            بگین صبامو                              کجا تو بردی

                            چرا نگامو                                به غم سپردی

                           کاشکی یه روزه                        خوش هم نبینه

                           کاشکی به خاک                      سیاه بشینه

                           چه زوری آخه                          بهش رسوندیم

                            گناهی کردیم                         که عاشق بودیم؟

                           بیستم خرداد                          عاشق نبودی

                           داشتی می سوختی                توی حسودی

                          صبامو بردی                              تا اشک بریزم؟

                            اشکامو دیدی                          بازم بریزم؟

                         اون دنیا هم هست                       به چیت مینازی؟

                         بیستم خرداد                                ازم میبازی

                        از توی تاریخ                                  پاک میشی آخر

                        مثه گله من                                   تو میشی پرپر

                       صبا تو قلبم                                    هنوزم زنده اس

                        روز مرگ تو                                    آغازه خنده اس

شرمنده بچه ها خیلی ابتدایی دراومد

خودم که خوشم نیومد..............

امروز ميخوام شعر جديدمو به اسم يادت به خير گله من رو كه در وصف صبا هستش رو براتون بذارم
اميدوارم خوشتون بياد

نظر يادتون نره...........

                                                        يادت به خير گله من

          باز ياد چشمات         پيچيد تو قلبم                                باز روي گونه        ريخت اشك سردم

                                                         يادت به خير گله من

         باز آسمونه               دل رنگ ابر شد                             باز واسه عشقت     دل پر تب شد
 
                                                             
                                                        يادت به خير گله من

        پر زدي رفتي              دل پريشونه                                 رفتي از عشقت       داره مي خونه

        
                                                      كاشكي بياي به خوابم

       از وقتي رفتي              دل پره خونه                                اشك توي چشمام     داره     بهونه

                                                       كاشكي بياي به خوابم

        بغض سياهي            توي صدامه                                  غمه        عجيبي      توي     نگامه

                                        طعمه ي غم ها شدم          تنهاي تنها شدم

        تو پر كشيدي             رو بال ابرا                                     شهر دلم     شد       خونه    دردا

                                       بدجوري تنها شدم               خونه ي دردا شدم

ترنم محبت را در قلبش احساس کردم اما . . .

شعر صبا از شعرای خودمو تقدیم میکنم به تمام عاشقای زخمی

                                                      صبا

اگه من غریب و تنهام          اگه من بی کس و رسوام

                                                     اگه شادم یا که خندون           اگه غمگینم و گریون

عشقه تو مثه یه خونه         توی قلب من میمونه

                                                    نمیشه از تو جدا شد               اینو هر کسی میدونه

صبا قلبمو شکسته             بغض راهه گلومو بسته

                                                   تو شدی لیلیه مجنون              اما زندگی چه سخته

عشق اولم تو بودی            ماه مهتابیه شبهام

                                                  دیگه مهتابی ندارم                 تو بودی مرهمه دردام

زندگی بی تو چه سخته        اما من طاقت میارم

                                                  با نگاه به عکس نازت            یاد اون روز و میارم

روزایی که با تو بودم        با تو زندگی میکردم

                                                روزای خوش و قشنگم            روزایی که با تو بودم

حسرت وجود پاکت        داشتن گرمی دستات

                                               طنین صدای سازت                  برق اون نگاه چشمات

صبا قلبمو شکسته             بغض راهه گلومو بسته

                                                   تو شدی لیلیه مجنون              اما زندگی چه سخته

عشق اولم تو بودی            ماه مهتابیه شبهام

                                                  دیگه مهتابی ندارم                 تو بودی مرهمه دردام

زندگی بی تو چه سخته        اما من طاقت میارم

                                                  با نگاه به عکس نازت            یاد اون روز و میارم

اگر می دانستی که چقدر دوستـت دارم سکوت را فراموش می کردی و تمامی ذرات وجودت عشق را فرياد می کردند

 اگر می دانستی که چقدر دوستـت دارم چشمهايم را می شستی و اشکهايم را با دستان عاشقت به باد می دادی

اگر می دانستی که چقدر دوستـت دارم نگاهت را تا ابد بر من می دوختی تا من در سکوت نگاهـت با عشق زمينی تو به عرش بروم

اگر می دانستی که چقدر دوستـت دارم هرگز دلـم را نمی شکستی گرچه خانه اهريـمـن شايسته ويرانيست !

امیدوارم لحظه هایت،با من یا بی من،سرشار از حس لطیف زنده گی باشد و طراوت حضور همیشگی باران عشق در دستان پاکت....................

دوستت دارم، از راه دور می بوسمت و دیگر هیچ گاه از اشکهایی که نیمه شبان در نبودنت باریده ام، سخن نخواهم راند؛ چرا که آسمان دل من به بارانی بودن عادت دارد ولی دل حساس تو را می ترسم توان شنیدنش نباشد!

   سبز باشی و همواره جاودان، ای ستاره درخشان دوردست آسمان زندگی من

             فرستنده مطالب زیبای فوق هایک عزیز میباشد ازش ممنونم

                اینم آهنگ بسیار زیبای حیف از محسن یگانه گوش کنید

امشب مي خوام يه چيزي براتون تعريف كنم كه باورش خيلي سخته

از هيشكي هم انتظار ندارم باور كنه.فقط منو دروغگو خطاب نكنين

اگه مطالب قبلي رو خونده باشين از اين به بعدش جالبتر ميشه

همونطور كه گفتم صباي من.عزيزترين كسم.روز ۲۰ خرداد ۸۶ با لالايي خدا خوابش برد.اما آخرين باري نبود كه ميديدمش.به روح خود صبا قسم ميخورم كه عين واقعيت رو تعريف ميكنم

از اولين لحظه هايي كه گل پرپر شدم رو به دست خاك سپرديم حضور يهك نفر رو كنارم احساس كردم.يادم مياد كه همون اولين شباي فوتش بود كه من با دوستاي گلم(امين.جعفر.صادق.محمد.سجاد.نبي.مرتضي.امين سهيلي و مصطفي)تو خونه دانشجويي بوديم.همه خواب بودن ولي من خواب به چشمام نمي اومد.مصطفي هم گاهگداري دست رو گونه ام ميكشيد و اشكامو پاكميكرد.پيدا بود كه اونم خوابش نميبره.آخه من و مصطفي از بچگي دوست بوديم.همه جا تاريك بود و ساكت كه من حركت يك نفر رو كنارم احساس كردم.صداي پا خيلي آشنا بود.من اون لحظه فقط به اين فكر ميكردم كه (خدايا من نميتونم باور كنم ديگه هيچوقت صبامو نميبينم)در همين لحظه كنا پرده گوشه اتاق كمكم صورت يه دختر كه نشسته بود و به من زل زده بود تنم رو لرزوند.به خدا خود صبا بود.تمتام بدنم بي حس شد.زبونم بند اومده بود.مصطفي متوجه رفتار غير عادي من شد.بريده بريده بهش فهموندم كه چي ديدم.اما يوهو غيبش زد.از اتاق بيرون رفت و پرده تكون ميخورد.مصطفي گفت تكون خوردن پرده رو ميبينه.باورم شد خيالاتي نشدم.منم بيرون از اتاق رفتم.توي هال كسي نبود.تا اينكه ديدم يكي در يخچال رو وا كرده و آب ميخوره.گفتم مصطفي صبامو ميبيني و همينطور اشك ميريختم.اما در كمال تعجب مصطفي جواب داد نه....

از آشپزخونه بيرون اومد و من مثل ديوونه ها دنبالش راه افتادم و صداش ميزدم.در هال رو باز كرد و توي حياط رفت.مصطفي گفت صداي باز و بسته شدن درها رو ميشنوم.اونم باورش شد.

روز بعد و روزهاي بعد هم همينطور ميديدمش.تا اينكه يك روز با من حرف زد.بهم گفت خيلي دلم برات تنگ شده.دوستت دارم وحيد.دوستت دارم ۸تا.درست مثل وقتي كه زنده بود.

به خونه خودمون رفتم.اونجا هم بود.اون حتي موبايلمو دستش ميگرفت.ولي فقط خودم ميتونستم ببينمش.

الآن اشكام سرازير شدن.نميدونم طاقت ميارم تا آخرش يا نه.

به من گفت اين جريانهارو براي كسي تعريف نكن.اما من نميتونستم.به همه گفتم.اما فقط منو مسخره ميكردن يا دلداري ميدادن.بعضيا هم ميگفتن پيش يه روانكاو بري بد نيست......

تمام وقتايي كه ميديدمش رنگ پريده و خسته بود..دليلشو پرسيدم گفت:هر بار اومدن پيش تو به قدري برام سخته كه انگار ۴۰ روز روزه بي ثواب بگيرم.گفتم پس چرا مياي.مگه تو نمردي؟چرا هنوز ميبينمت؟خيالاتي شدم؟خوابم؟

جواب داد نه خوابي و نه خيالاتي شدي.هر وقت توي دلت دلتنگ من ميشي ميام.

اين جمله اش هر وقت يادم مياد با اون لحن التماس گونه اش داغون ميشم: گفت من به خدا گفتم :خدايا ميدوني كه چقدر دوستش دارم.اون داره از دلتنگي داغون ميشه..تو رو به بزرگيت قسم بذار برم ببينمش آرومش كنم..بذار بهش بگم حالم خوبه نگران من نباشه...

گفت خدا بهم گفت تو رو خيلي دوست دارم.واسه همين اينقدر زود آوردمت كه پيشم باشيهر وقت خواستي برو پيشش.....

بهم گفت من الآن يه چيزايي ميبينم كه قبلآ نميتونستم ببينم.گفت نمازت رو ترك نكن.پدر و مادرت رو هر شب ببوس بهشتي ميشي.گفت روي پيشونيت تمام زندگيتو نوشته.حتي ميدونم كي و كجا و چه جوري ميميري ولي اجازه ندارم چيزي بهت بگم.كمكم اطرافيانم به حضور صبا ايمان پيدا كردن.صبا از زندگي خصوصي اونا برام ميگفت تا بتونم ادعامو ثابت كنم و موفق شدم.

صبا ميگفت توي هر خيابوني ۲ برابر زنده مرده هست كه زنده ها نميتونن ببينشون.

گفت كه شب اول قبر يه نفر به اسم نيك به كمكش اومده و اونجا رو براش روشن كرده.گفت ميخواد به يه سفر دراز بره كه به گفته نيك خيلي سخته و چندين سال طول ميكشه.من  از همون ابتداي ماجرا با يه روحاني مشورت كردم و گفت كه اين چيزي كه تو ميبيني روح نيست بلكه جنه و ميخواد از اين قضيه سوئ استفاده كنه و منو تسخير كنه...اما بعد از مدتي اعتراف كرد كه روح صبا بوده 

قبل از اينكه ديگه واسه هميشه بره يه چيزي بهم گفت

گفت من ديگه اجازه ندارم بيام ببينمت.بايد به يه سفر دور برم.ولي دلم برات تنگ ميشه...گفت واسه همين قلبمو ميدم به يه نفر و ميرم.گفت اون شخص رو نميشناسي و اون هم تو رو نميشناسه.ولي با اولين برخورد چنان شيفته تو ميشه كه انگار چندين ساله كه تو رو ميشناسه.و تو هم بعدآ ميفهمي كه همون دختريه كه من برات انتخاب كردم...

اينطوري نه تو تنهايي و نه من دلم تنگ ميشه.چون دلم پيشت ميمونه

اگه كسي ميدونه معني واقعيه اين جمله چيه كمكم كنه

خيلي اتفاق هاي جالبي افتاد كه الآن نه بعدآ ميام و تعريف ميكنم

شرمنده خسته شدين

ممنون كه تا آخرش بودين

اگه كسي ديگه هست كه حداقل مشابه اين حالت رو داشته به خاك عزيزش قسمش ميدم بهم بگه

تو رو خدا منو تنها نذارين

شادم كنين با درد دلتون

                                                       یادگار

چرا ای عشق زنده باشم    وقتی چشمای تو بسته است

                                                          تو حضور خالیه تو    وقتی ساقه هات شکسته است

قلب   من  نزن  که  دیگه      عشق    موندنی      نمونده

                                                          ای نفس   بالا نیا   غم     واسه دل   اشهدو      خونده

وقت    پرپر    شدن    تو     مثل  قلب  عشق    شکستم

                                                          توی   تنهایی  و غربت     به    انتظار   تو      نشستم

پر زدی مثل پرستو     با پری      شکسته          از      من

                                                          با دلی شکسته از عشق   کمری    شکسته    از  غم

پر زدی    تا بینهایت      با    لبخندی  خشک    و      خالی

                                                         تو  خیال  و     خاطراتم         عکست     اما       یادگاری

ای      عروس   خاطراتم     گل     پر     زخم            زمونه 

                                                         دلبر       غمای      دنیا         کفتر      بی         آشیونه

توی تنهایی شبها    دست      تو دست     غم        نذاری

                                                          اگه      همرنگ      غم هستم            منو یاد دل نیاری

تو مرگ      بیداری عشق    تو خیال     کنار     من     باش

                                                          بین    این      همه       فراموش   تنها       یادگار من باش

                                                   سمبل عاشقی

کاشکی اون لحظه آخر      کنارت بودم عزیزم

                                                    تا وقت بستن چشمات    قطره اشکی بریزم

کاشکی اشکامو میدیدی  خبرو وقتی شنیدم

                                                    زندگیم مثل قفس شد    از خواب و رویا پریدم

از خواب سرد زمستون    از خواب بچه گیامون

                                                   از خواب سبز جوونی       خاطرات عاشقیمون

لحظه        آخره           پرواز     دستامو کاش می گرفتی

                                                    حالا که رفتی عزیزم         تو      چرا      تنهایی رفتی

کاشکی چشمامو می دیدی     وقتی جون   دادی به ابرا

                                                     تا  ببارن  روی  گونه ام       قطره های    غمه     فردا

کاشکی چشمامو میبستم      وقتی تو چشماتو بستی

                                                    تو دنیای خالی از عشق       سمبل عاشقی هستی

این یکی هم آهنگسازی شده

                                                   ماه من

تو دلم یه عالمه حرف     زندگیم ساکت و بیصرف

                                                       منم اون برگ پاییزی    به زیر سنگینی برف

مهری از سکوت رو لبهام   ستاره نداره شبهام

                                                       با خسوف ماه زیبام     دیگه سنگینه نفسهام

چه هوا مسمومه امشب  از خوشی محرومه امشب

                                                       ماه من دوستم نداره     از نگاش معلومه امشب

دلبرم چه تلخی امشب   با نگام جه سردی امشب

                                                         با یه دنیا بی وفایی    قاتل قلبمی امشب

مونده قلبم بی دریچه   شبه بی تو رنگه هیچه

                                                       ماه من عطر جدایی    نذار تو هوا    بپیچه

فکر قلب بیکسم باش   لااقل ستاره ام باش

                                                       موندنی اگه نمیشی   تا ته ترانه ام باش

چه هوا مسمومه . . .

دلبرم چه تلخی . . .

واسه یکبار باورم کن    شب چهارده خبرم کن

                                                      یا قایم شو پشت ابر     زیر اشک دل ترم کن

کاش غروره ای غرورو    شب تلخ و سوت و کورو

                                                      بشکنی تو نور مهتاب   نه بگی فصل عبورو

چه هوا مسمومه . . .

دلبرم چه تلخی . . .

این یکی مال زمانیه که تازه پر زده بود

روحش شاد                                                   

                                                         واسه تو 

واسه تو دارم میخونم          ای تو که تو آسمونی

                                                            به اشکات قسم عزیزم        توی قلب من میمونی

تا بودی دلم نفهمید             کیه که واسش میمیره

                                                             حال که رفتی میدونه           دیگه اما خیلی دیره

وقتی    گفتی   با   نگات    به   آخر      رسیدی           وقتی که به آسمون عاشقونه پر کشیدی

وقتی  که  ستاره تو   از  شب    تاریکم    چیدی           گریه های    قلبمو    نگو    که هرگز ندیدی

وقتی که تو دل خاک خونه ای ساختی تنگ و تار          دیدی که چشمای  من بارید چو  ابرای بهار

قلب من    آزرده شد   از    بازی های        روزگار          واسه تو غمگین شده آهنگ و نتهای گیتار

دیگه بی تو بی کسم            پرنده ای تو قفسم

                                                           کاش میشد پر بزنم             به با تو بو دن برسم

حالا من   تو شب  تار            تو رقص سیمای گیتار

                                                            میخونم    با  یاد تو             به یاد لحظه ی دیدار

این شعر مربوط به زمانیه  که با روح

 صبا در ارتباط بودم

جدیدآ  با گیتار آهنگسازیش کردم و خوندمش                                      

                                        مست و هوشیار

تو رو احساس میکنم  هر جایی که پا میذارم

                                              تو  کنارمی همیشه  هر  قدم  که  بر  میدارم

هنوزم عطر نفسهات روی گونه هام میشینه

                                             هنوزم  چشمای  من  هر جایی  تو رو میبینه

هنوز از درد غمت  دنیای تو    نگاهم مونده

                                           انگار   تقدیر   منو   با  رفتنت    دنیا  سوزونده

ولی باز چشم تو رو من میبینم خواب و بیدار

                                           با چشات حرف میزنم شب و روز   مست و هوشیار

اگه     ترکم      کرده ای     چرا       نمیری

                                                      از    خیال    و     خاطرات     و         روزگارم

اگه  خواب نیست  و  خیال     چرا نمیگی

                                           تو    کنار    من    نشستی     و          من    بیدارم

من وحید هستم.۲۴ ساله .دانشجوی رشته نرم  افزار کامپوتر.هنوز خیلی کوچولو بودم که یه دختر  کوچولو تر از خودم توجه همو جلب کرد.اون موقع اونقدر کوچیک بودم که تفاوت دختر و پسر رو نمیدونستم.اون دختر کوچولو صبا بود.صبا نسبت فامیلی با من داشت.خیلی دوست داشتم باهاش همبازی بشم اما . . .

چند سالی گذشت و هر دومون بزرگ شدیم.کم کم یه چیزی توی دلم  صبا رو فریاد زد.آره عاشق شده بودم.

اون موقع کلاس دوم راهنمایی بودم و صبا پنجم دبستان بود.صبا هیچ حسی به من نداشت اما من دیوونش بودم

خلاصه چند سالی گذشت و من تونستم توی دلش جا باز کنم.انگار دنیا مال من بود.دیگه هیچ غمی نداشتم.کم کم صبا طوری عاشق من شد که با یه اخم من گریه اش میگرفت.و من هم دیوونه تر از صبا

با پدرش قضیه دوستیمونو مطرح کرد.(آخه تنها فرزند خونه بود و عزیز دوردونه)پدرش هم چون منو میشناخت با هام صحبت کرد و حرفامو شنید وقتی دید واقعآ دیوونه هم شدیم قبول کرد که به خواستگاری یکی یه دونش بیایم.اونموقع من ۲۰ سال داشتم.

اما خونواده من به شدت مخالفت کردن.گفتن که به درد تو نمیخوره.همه چی که خوشگلی نمیشه و...

وقتی پدر صبا فهمید که برخورد خانوادم اینطور بوده رابطه خانوادگیمونو قطع کرد و گفت که دیگه دخترشو نمیده به من

و دنیا رو سر من و صبا خراب شد

بعد از ۱ ماه به تهران رفتن و همونجا موندگار شدن.و من که شاگرد اول دبیرستان و پیش دانشگاهی بودم راهیه سربازی شدم

بعد از مدتی پدر صبا فوت کرد و با مادرش تو تهران تنها شد

یه روز صبا باهام تماس گرفت و زد زیر گریه.گفت پسر داییش خاستگاری کرده و مامانش هم اصرار داره که قبول کنه.چون به حضور یه مرد تو خونه نیاز داشتن.من دوباره با بابام حبت کردم اما جز یه سیلی چیزی عایدم نشد.حتی یه بار قصد خودکشی داشتم که یکی از دوستام به اسم مصطفی قبل از حادثه رسید و جلوی دیوونگیمو گرفت

صبا مجبور به ازدواج شد اما قبلش گفت که این ازدواج اجباری و مصلحتیه.گفت منتظرش بمونم

حال من بودم و تنهایی و سربازی...

به سختی این دوران گذشت و من تونستم این اتفاق و به دلم بقبولونم.بلافاصله بعد خدمت دانشگاه علمی کاربردی اهواز رشته نرم افزار کامپیوتر قبول شدم.

صبا یه روز زنگ زد و گفت از شوهرش جدا شده.یه پسر ۸ ماهه هم داشت که به عشق من که عاشق شادمهر بودم اسمشو شادمهر گذاشته بود.باورتون نمیشه اون به خاطر من از بچه اش هم گذشت.اون دیوونه عاشقی بود.

بالآخره تونستم خانواده مو مجاب کنم.همه چیز داشت دوباره درست میشد.باورم نمیشد.بابام غیر متنتظره با ازدواجمون موافقط کرد.گفت مقاومت در برابر شما بی فایده ست .اون عاشقته تو هم دیوونشی.خوشبخت بشین.اما چه دیر.ولی برای من و صبا مهم رسیدن بود.آزمایش خون دادیم و گفتن که صبا کم خونی خفیف داره. صبا و مادرش به تهران رفتن تا کم خونی صبا رو درمون کنن

و اما حادثه تلخ . . .

یه غروب تلخ بود که صبا زنگ زد.من اهواز تو خونه دانشجویی بودم.گفت که همه چی درست شد و کم خونی حل شد.گفت میخوام کادو برات یه گیتار برقی بگیرم.شب بهت زنگ میزنم

قرار شده بود بچه اش تا ۳ سالگی پیشش باشه.اونموقع هم بچه تو بغلش بود که وسط خیابون منیریه تهران یه ۲۰۶ بهش زد و اونهم برای نجات جون پسرش دستاشو حصار نکرد و با کمر زمین خورد وچند مهره کمرش شکست.در حال که شادمهر کوچولو یه خراش هم بر نداشت.تو بیمارستان امام حسین عملش کردن اما رو اشتباه دکتر جراح قطع نخاع شد.به آلمان اعزام شد و یه دکتر یهودی که پروفسر بود قرار شد عملش کنه.

من و مادرش اصلآ راضی به عمل نبودیم اما خودش نمی خواست بمونه.میگفت نمیخوام عزیزترین کسمو تا آخر عمر عذاب بدم.اگه خدا خواست خوب میشم.اما نمیدونم چرا خدا نخواست.دقیقآفرجه امتحانای ترم بود.عملش کردن و زیر عمل تموم کرداون ترم مشروط شدم.درست روز ۲۰ خرداد ۸۶.یک هفته بعد هم بدن پاکشو به خاک سپردیم.

از اون موقع به بعد بود که اتفاقاط عجیب من شروع شد

تو پست بعدی به زودی براتون میذارم

مرسی

نمیدونم چطوری بگم ولی یه اتفاق خیلی عجیب تو زندگیم افتاد که کسایی که به عشق ایمان دارن میتونن باور کنن

باور کنین خودمم باورم نمیشه اما اتفاق افتاد

من با روح نامزدم بعد فوتش ۳ماه در ارتباط بودم

به روح خودش قسم

به زودی میام کاملتر تعریف میکنم

حتمآ تو زندگی به دردتون میخوره

این شعرو وقتی صبا تصادف کرده بود و قطع نخاع شده بود نوشتم

میدونم شاید بعضی جاهاش گستاخی کردم ولی نوشتم تا ببینید چقدر غصه ام زیاد بود

                                                              عدل

تو اتاقی سرد و ساکت      توی  خلوتی  نفسگیر

                                                             دختری  شبیه  مرده     با  نگاهی  تلخ  و  دلگیر

        بی شکایت از زمونه      غصه هاش  گریه   ما  بود

                                                              دختر نجیب قصه       اسم  موندنیش   صبا بود

گناهش اینه که تا صبح   پای سجاده بیداره

                                                              رو دوش خسته اش خدامون   درد بی درمون میذاره

خونه ی مصیبتا بود       سرنوشتش بس سیا بود

                                                              تو بارون خون قلبش    ارحم الراحمین   کجا بود

واسه دلخوشی مادر     با دردش خنده ای می کرد

                                                               از کسی کینه نداشت و از کسی گله نمی کرد

هر کسی رسیده از راه         قسمت و بهونه کرده   

                                                                ننگ به اون قسمت که از جرم  خدا رو تبرئه کرده

خدا دنیاتو نمی خوام           تو دنیا عدلی نمونده 

                                                                 دستای کثیف دنیا            گل نازم و سوزونده

رو پاهاش اگه نایسته        دستامو اگه نگیره

                                                                 عشقه به خدا و قرآن         تو تار و پودم میمیره

زیر بارون  حقیقت            ای خدا تو کم آوردی

                                                               واسه ی فرار از    اشک           میبینم که چتر آوردی؟

عرق شرم و که دیدی ؟    رو چترت  رنگه بارونه

                                                                اینو از خودم نمیگم              گواه من آسمونه

فکر یک معجزه ای باش    تا بگی که مهربونی

                                                               دخترک بلند شه و تو           منو سر جام بشونی

افکارم . . .
گریه ام میندازن . . .
آزارم میدن . . .
میشکوننم
عذابم میدن . . .
قلمم نوشت: از فکر کردن متنفرم...
دریای احساس
..:: غم... ::..
وقتی که هنوز چشم به جهان نگشوده بودم
 صدایی نام غم را در گوشم طنین انداز کرد
فکر می کردم که غم عروسکی است
که من در دست می گیرم و با آن بازی می کنم
اما حال می بینم که خود عروسکی هستم در دست
غم...
(در عالم یکرنگی نیرنگ ها بی رنگند)

 

دلش گرفته بود. از خانه زد بيرون. گفت ميرم يه هوايي بخورم.يه نگاهي به آسمون انداخت. هيچ ستاره‌اي تو آسمون نبود. ياد اون شب افتاد.
" اون شبي که با هم رفته بودیم بيرون. يه شب سرد ولي زيباي بهاري. اون شب هم هوا ابري بود. چه شب قشنگي بود. مثل بچه‌ها ازش پرسيدم منو چند تا دوست داري و گفت اندازه تموم ستاره‌ها. نگاهي به آسمون انداخت و زد زير خنده. ازش پرسيدم چرا مي‌خندي. گفت به آسمون نگاه کن، هيچ ستاره‌اي تو آسمون نيست و اين بار اشک از گونه‌هاش سرازير شد. خودش را به آغوش من انداخت و گفت حتماً معشوقشون را گم کردند و ... و حالا خودشون رو. گفت بهم قول بده که هميشه کنارم مي‌موني، هميشه، هيچ وقت تنهام نذار، هيچ وقت.

اما خودش پر کشید و تنهام گذاشت

از اون موقع بود که گفت ۸ تا دوستت دارم

میگفت بیشتر از ۸ عددی نیست

حال دیگه نفس نمیکشه و من ۸ تا ازش دورم

تقدیم به اونی که یک فزشته بود

نمیدونم فرشته ها هم میتونن وبلاگمو ببینن یا نه

نمیدونم اونی که دیگه زنده نیست-گلم-قلبم- صبا میتونه اینارو بخونه یا نه؟

فدای اونی که:

زندگي را دوست داشت ولي آن را نشناخت .

   مهربون بود ولي مهري نديد

   طبيعت را دوست داشت ولي از ان لذت نبرد .

   در بركه ي قلب اش آرامش بود ولي سنگ ها را به سويش پرتاب كردند..

   در زندگي احساس تنهائي مي نمود ولي هرگز كسي ندانست

   زنده بودن را براي زندگي دوست داشت نه زندگي را براي زنده بودن

 

 

 

                                          

              رفتی و خــاطره هــای تـو نشستـه تـو خیـالم