آدما اما تو خواب زمستوني

همه خوابن مثه فردايي كه مرده

مثه شوري كه يه عمره جون سپرده

نه فردايي كه امروز رو جا بذاره

نه يه خورشيد كه روي شب پا بذاره

همه آزاد توي زندون پي مرگن

تكرار قصه ي پاييزيه برگن

زن به جرم نامردي تو حقارت

مرد به پاس كوچ مردي بي جسارت

همه ي توي پيله ي شب گرم خوابن

مثه موشي توي چنگال عقابن

كو يه نوري تا سياهي بشكنه

تيرگي ها از منيات و منه

من تا ما شه جون سپرده روشني

كي سكوت فريادت رو ميشكني؟

۲۰ خرداد

 رسیده روز مرگ عاشقی روز پرپر شدنت روز مرگ رازقی

امروز تولدته.سالروز تولدت تو یه دنیای دیگه.

نمیدونم باید تبریک بگم تولدتو یا نه . ولی اینو میدونم که کادوی تولد چیزی ندارم که بهت بدم

به جز دونه های اشکام . . . تو اون دنیا فقط اشک منه که تو چیزای مادی به دردت میخوره

واسه همین بود که روزی که بارتو بستی و رفتی اشکایی که تو کاسه ی چشام جمع شده بود رو ریختم پشت سرت تا زود برگردی... غافل از اینکه این سفر بی انتهاست و برگشتی نداره

تورو خدا امشب به خوابم بیا و بازم بهم بگو پیرمرد لاغر

بهم بگو که دوستم داری ۸ تا

بهم بگو واست آهنگ ستاره ابی (پشت دیوار شب . . . ) رو با گیتار واست بزنم و بخونم.قول میدم این دفه حتما واست بخونم

اگه بیای تو خوابم قول میدم دیگه از دوریت غصه نخورم

صبا جونم قول میدم

یه قول بهم بده صبا

اگه اومدی تو خوابم تنها نرو

اون که بی وفا بود             تو

ننگه    عاشقا بود              تو

با غریبه ها     بود             تو    تو

اون که می سوزونه            تو

عشقو      نمی دونه            تو

با این   و   با   اونه            تو    تو

اون که دلشکسته س           من

اون که رفته از دست           من

اون که خیلی خسته اس        من    من

اون که خیسه چشماش          من

ماه     نداره    شبهاش          من

اون که   سرده دستاش          من    من

بی تو من هنوزم مستم             نیستی و هنوزم هستم

برو درای این عشقو                 به روی قلبه تو بستم 

تقدیم به مولود عزیز

ميگم سفيد      ميگي سياست           ميگم  عشقه     ميگي هواست

ميگم   دلم     پيشه    شماست           ميگي عشق توي قصه هاست

ميگم      كناره        من بمون           ميگي     تمومه        قصه مون

ميگم     دارم      پر پر ميشم           ميگي        مثاله         ديگرون           

كاش بدوني  واسه چشات           دلم      داره       پر     ميزنه

از   درده    دوري    نگات          نفسه     آخر              ميزنه

كاش     بدوني      ديوونتم           ديوونه ي             خنديدنت

تمامه    دنيامو          ميدم           واسه    يه  لحظه       ديدنت

حتي        نميدوني      چقدر         غصه     دارم    وقتي دوري

دارم     ميميرم      از غمت          آخه       چقدر    تو صبوري

 عشقه   من از   يادت ميره         ميگی    كه     شايد     تقديره

دله    من    پيشت      اسيره    ميگي    برو      ديگه   ديره

همش      دروغ    همش فرار       همش       روزاي     بي بهار

بازم        يه        بي وفايي و       بازم    يه   عشقه      نيمه كار

وقته   رفتن  و  عبوره  ديگه   اينجا    جاي  من  نيست

توي اين شهر ديگه هيشكي عاشقه چشماي من نيست

وقت كوچه وقت پرواز   تو مسير  تلخه جاده

وقت  تركه   آرزوهاست  تنهايي   پاي   پياده

با دو چشم خيسه گريه    دارم از شهر تو ميرم 

ميرم و ميدونم   اما    توي قلبه تو مي ميرم

با نگاهي پره حسرت  پره حرف و سوت و كورم 

تو دله من بودي و من     از دله  تو خيلي دورم

تو مسير خيس جاده          زير بارونه     دله من

اومدي تو خاطرم باز          تو حضوره آخره من

خاطراتت توي ذهنم       دونه دونه زير و رو شد

فاصله به ياد ديروز        بين ما   يه تار مو شد

ولي بازم بي تو موندم   توي جاده وقت كوچم

حالا من موندم و قلبم  با روياي خيس و پوچم

بي وفايي  تو رو دزديد     از    زلاله   آبيه عشق

پر  شد  از   ابراي تيره     هواي   آفتابي  عشق

چشم به راه من ندادي وقتي دور ميشدم از تو

گوش به حرف من ندادي وقتي كه ميخوندم از تو

چشم به راه من نموني     ميدونم اينو ميتوني

منو از تو سينه پاك كن  عكسمو كه ميسوزوني

سلام به همه ی دوستای گلم به خصوص داش پارسا و مولود عزیز که حسابی منو خجالت میدن.این هم شعر جدیده من.البته یه هفت هشتای دیگه آماده دارم که بعدا آپ میکنم.

توي يك قابه بلوري   مونده عكس ماه پيشوني

                                                        ميگه   حرفاشو  به قلبم         با زبونه بي زبوني

ميگه بدجوري گرفته    از زمونه قلب خسته اش

                                                        زل زده تو چشماي من با چشاي خيس و بستش

تنهايي    شكسته  اونو       روزگار  پراشو  چيده

                                                        خنده رو  برده از يادش      غصه كه امون نميده

ميخواد از  قفس جدا شه      ديگه خاطره نباشه

                                                        ميخواد بازم   جون بگيره     دوباره يه زنده باشه

ولي   بي رحمه   زمونه    توي چنگاش  پره خونه

                                                       خونه ماه پيشونيه     من     كه حالا تو آسمونه

كاشكي دنيا زير و رو شه  عاشقي بازم  شروع شه

                                                       دوباره  شبهاي  تيره   با يه خورشيد   رو به رو شه

گرد دوري روي عكسش     مثه خاكه گور نشسته

                                                       پره حرفه ولي   بازم   سرد و سوت و كور نشسته

حالا كه روييدني  نيست      بعد پاييز و خزونش

                                                       لالايي   بگو   خدايا       واسه  چشمه  مهربونش

  امشب دوباره      دلم گرفته       

                                                                یه ابر تیره       ماهو گرفته

           ستاره امشب        تو آسمون نیست           دلداده اینجاست                  معشوقه ای نیست

           ستاره امشب        تو آسمون نیست           دلداده اینجاست                  معشوقه ای نیست

                                    باز غصه داره        امشب دله من

                                                                  امشب پریده     خواب از سر من

         چه جور بسازم        با دوریه تو                     به کشتنم داد                     صبوریه تو

         چه جور بسازم        با دوریه تو                     به کشتنم داد                     صبوریه تو

امشب  نمیخوام   وسطه   تلخی  و  تنهایی  بمیرم

                                                          وقتی هستی نمیخوام دستای غریبه رو تو دست بگیرم

امشب نمیخوام مثه یه قصه ی بی معنی تموم شم

                                                          وقتی هستی  نمیخوام   عاشقه چشمه  این و اون شم

متن ترانه ي جديمو كه تازه گيا گفتم توي اين پست نوشتم

اميدوارم بپسندين

                                                     بي كسي

زير اين سقف كبود يكي بود يكي نبود    دختري با خنده هاش دله من رو برده بود

دختر قصه ي ما دلي داشت از آسمون     عطر موهاش گل ياس از بديها بي نشون

اما يك غروب تلخ       بارونه غصه رسيد

غمه پر كينه ي بد     گله خوشرنگمو چيد

عاشقي پر زد و رفت  وقتي كه جون مي سپرد

حتي بعد مردنش        منو از يادش نبرد

هيشكي اشكامو نديد وقتي پرپر ميزدم      وقتي واسه موندنش اين در اون در ميزدم

پره پروازم شكست با جفاي روزگار      خسته ميشم از شب و لحظه هاي بي بهار

لحظه هاي بي بهار

هيشكي اشكامو نديد وقتي پرپر ميزدم     وقتي واسه موندنش اين در اون در ميزدم

تنه خونينه دلم پره زخمه خنجره      چشم خيسه تاره من بي كسي رو از بره

بي كسي رو از بره

حالا پشت پنجره شب و روز جاي منه      باروناي آسمون اشك چشماي منه

رو به آسمون شبا دله تنها ميشينه      شايد از اون بالا ها يارشس اونو ببينه

هيشكي اشكامو نديد وقتي پرپر ميزدم     وقتي واسه موندنش اين در اون در ميزدم

پره پروازم شكست با جفاي روزگار      خسته ميشم از شب و لحظه هاي بي بهار

لحظه هاي بي بهار

هيشكي اشكامو نديد وقتي پرپر ميزدم      وقتي واسه موندنش اين در اون در ميزدم

تنه خونينه دلم پره زخمه خنجره      چشم خيسه تاره من بي كسي رو از بره

بي كسي رو از بره